چرا فیلسوفان نمی‌توانند بخندند

سالانه مبالغ هنگفتی صرف ساختن دورهمی‌های رادیویی تلویزیونی و سینمایی می‌شود تا از مجاری رسمی امید و شادی را به جامعه تزریق کنند و معمولا قریب به اتفاق این برنامه‌ها جز پر کردن جیب عمله‌های لودگی نتیجه‌ی دیگری ندارند. علت این امر را نه در خنده‌های جعلی و کیفیت نازل برنامه‌ها که در بطن خود خنده باید جست نیروی ویرانگری که در این واکنش طبیعی بدن که با مهار زدنش شادکامی به جامعه افسرده و ترس خورده باز نمی‌گردد. کاترین فروزه استاد فلسفه و دین دانشگاه کلگری کانادا و مدرس فلسفه تطبیقی فلسفه فمنیستی و فلسفه سیاسی در این کتاب غرب تا شرق فلسفه را در جست‌و‌جوی این نیروی ویرانگر می‌کاود.